Mensen Die Ik Ken Die Mijn Moeder Hebben Gekend by Arjen Lubach

Na het overlijden van zijn moeder probeert de verteller haar leven te reconstrueren door gesprekken met allerlei mensen die haar hebben gekend; hun uiteenlopende herinneringen, tegenstrijdige anekdotes en weggemoffelde details zetten niet alleen het beeld van haar op losse schroeven, maar dwingen hem ook tot een herwaardering van zijn eigen plaats in de familie. Met een mix van melancholie, droge humor en trefzekere observatie onderzoekt het verhaal hoe herinnering en verhalen ons begrip van identiteit en verlies vormen, en hoe de waarheid vaak meerlagig en ongrijpbaar blijkt.